Ontdek Kaïros, het tijdschrift over palliatieve cultuur

Na meer dan twintig jaar krijgt Kaïros, het thematische tijdschrift dat wordt uitgegeven door Brusano (en voordien door Palliabru), een nieuwe look. Waar het tijdschrift tot nu toe gewijd was aan palliatieve zorg, wil het voortaan een bredere visie uitdragen, die verwijst naar de palliatieve cultuur en de begeleiding rond het levenseinde. Deze vernieuwde Kaïros wil zo misverstanden uit de weg ruimen, kennis bevorderen en het bereik vergroten van een thema dat nog al te vaak taboe is. 
 
‘Palliatieve zorg’: de term maakt vandaag deel uit van het dagelijkse taalgebruik, zonder dat velen hem duidelijk kunnen definiëren. Voor een niet onaanzienlijk deel van de bevolking wordt ‘palliatieve zorg krijgen’ gelijkgesteld aan ‘terminaal zijn’ en voor een nog grotere meerderheid wordt dit proces gereduceerd tot een gemedicaliseerde aanpak. Misvattingen, onduidelijkheden, onnauwkeurigheden of onwaarheden krijgen daardoor vaak de overhand op de rijke en complexe realiteit van wat een essentieel onderdeel vormt van care: de zorg voor elkaar die ons allemaal drijft. 
 
Kaïros behandelt dit thema al meer dan twintig jaar vanuit een benadering die voornamelijk focust op de filosofische en psychologische dimensies ervan. De tijd lijkt nu rijp om deze redactionele keuze te herzien en de inhoud af te stemmen op de realiteit van vandaag. De nieuwe Kaïros heeft als doel misverstanden uit de weg te ruimen, kennis te bevorderen en het bereik te vergroten van een thema dat nog te vaak taboe blijft. Bovenal wil het tijdschrift een visie uitdragen die niet langer uitsluitend verwijst naar zorg, maar naar een palliatieve cultuur. Het gaat om het bevorderen van een holistische benadering, waarbij de betekenis van de zorg, de levenskwaliteit van de persoon, diens waarden en de beleving van de naasten centraal staan. Zo moet iedereen, ongeacht zijn of haar situatie, optimaal kunnen genieten van de laatste levensfase. 
 
Het redactionele concept is duidelijk: aantonen waarom een palliatieve benadering veel vroeger moet worden opgestart dan doorgaans wordt aangenomen, en waarom daarbij ook andere mensen betrokken moeten worden dan de actoren die traditioneel via gespecialiseerde eenheden en diensten met palliatieve zorg bezig zijn. Aan de hand van projecten, reportages, interviews en getuigenissen ontdek je hoe jullie allemaal, als actoren binnen de welzijns- en gezondheidssector, ongeacht jullie rol of werkterrein, elk op jullie eigen niveau een specifieke en waardevolle bijdrage kunnen leveren aan dit proces. Beweren dat je bijdraagt aan de ontwikkeling van een palliatieve cultuur zonder de verschillende vraagstukken rond het levenseinde aan te kaarten, zou echter onzinnig zijn. Zieke mensen, hun naasten en hun begeleiders kunnen immers met tal van vragen worden geconfronteerd. Euthanasie is daar één van en de nieuwe Kaïros neemt vanzelfsprekend de vrijheid om ook dit onderwerp op een natuurlijke en onbevangen manier te behandelen. 
 
Het tijdschrift besteedt daarnaast aandacht aan alles wat, in welke vorm dan ook, van onderzoek tot kunst, bijdraagt aan deze palliatieve cultuur en, in het verlengde daarvan, aan het levenseinde, dat niet wordt beschouwd als een onvermijdelijk noodlot, maar als een laatste project dat tot een goed einde kan worden gebracht. 
 
Dit alles wordt aangeboden in een compact formaat, met een vormgeving die tegelijk klassiek en dynamisch is en die het lezen zowel aangenaam als leerrijk maakt.