In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werden er vijf zorgzones afgebakend : Noord, Noord-Oost, Zuid, Zuid-Oost en Centrum-West.
Een zorgzone telt tussen de 200.000 en 300.000 inwoners en is onderverdeeld in ‘wijken’ met telkens tussen de 10.000 en 30.000 mensen. Zo omvat Zorgzone Centrum-West zeventien wijken waarvan er negen (Historisch Centrum, Anneesens, Marollen, Weststation, Kuregem, Centrum-Wayez, Peterbos, Karreveld en Noord) specifieke financiering ontvangen in het kader van een Lokaal Welzijns- en Gezondheidscontract (LWGC) dat tussen het OCMW en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) wordt gesloten om acties uit te voeren voor de meest kwetsbare bevolkingsgroepen.
Demografisch is deze zorgzone slechts iets dunner bevolkt dan Zuid, met 302.000 inwoners – waarbij nog een aanzienlijk aantal ‘niet-officiële’ mensen moet worden opgeteld – tegenover 305.000 inwoners. Deze zorgzone valt op door de jonge bevolking – de gemiddelde leeftijd is er 36,7 jaar, vergeleken met 37,8 voor het Gewest als geheel – en door de hoge bevolkingsgroei. Dat betekent dat er gerichte acties nodig zijn om jongeren passende activiteiten te bieden om hun integratie in de maatschappij te bevorderen.
De Zorgzone heeft veel dichtbevolkte gebieden (meer dan 20.000 inwoners per km²) en er zijn heel weinig groene ruimten die toegankelijk zijn voor het publiek.
Zowel in Anderlecht als in Molenbeek ligt het percentage sociale woningen ver boven het gewestelijke gemiddelde. Toch blijft de toegang tot huisvesting een van de grootste uitdagingen in deze zorgzone, waar men het moet doen met gebouwen die vaak oud en ongeschikt voor bewoning zijn en met lage inkomens.
De werkloosheid is hier bijzonder hoog, met soms aanzienlijke verschillen binnen dezelfde gemeente. In Anderlecht is de werkloosheid bijvoorbeeld 5 keer hoger in de wijk Kuregem-Bara in het oosten dan in Neerpede in het westen.
De missies
In overeenstemming met de hervormingen van de sector die werden gestart op federaal (het Interfederaal Plan Geïntegreerde Zorg) en gewestelijk niveau (het Geïntegreerd Welzijns- en Gezondheidsplan), zijn de op deze bijeenkomsten geïdentificeerde opdrachten gestructureerd rond vier pijlers:
01
Kennis
Kennis over de behoeften, het aanbod en de toegankelijkheid daarvan, en het gebruik van de diensten bundelen, ordenen en beschikbaar stellen om zo tot een gemeenschappelijk kenniskader van het gebied te komen.
02
Wederzijdse kennis
Wederzijdse kennis tussen actoren en organisaties opbouwen om het vertrouwen te versterken, synergieën te bevorderen en de middelen op het gebied beter in te zetten.
03
Coördinatie
De samenwerking tussen de actoren in de welzijns- en gezondheidszorg ondersteunen om oplossingen te ontwikkelen en uit te voeren die afgestemd zijn op de behoeften van individuen en bevolkingsgroepen, door de toegang tot diensten, de continuïteit en de samenhang van de zorgtrajecten te versterken.
04
Preventie en bevordering van de gezondheid
Mensen en gemeenschappen beter in staat stellen om grip te krijgen op hun gezondheid en de gezondheidsdeterminanten, door lokale actoren en inwoners te voorzien van middelen en ondersteuning, vanuit een positieve benadering van gezondheid.